.webp)
علل رفلاکس اسید
عوامل متعددی می توانند در ایجاد این وضعیت نقش داشته باشند:
فتق هیاتال: فتق هیاتال می تواند اسفنکتر تحتانی مری (LES) را تضعیف کند، که به طور معمول از برگشت اسید به مری جلوگیری می کند.
ضعیف اسفنکتر تحتانی مری (LES): LES ممکن است شل یا ضعیف شود و به اسید معده اجازه می دهد تا به مری برگردد.
عوامل غذایی: برخی از غذاها و نوشیدنی ها می توانند رفلاکس اسید را تحریک کنند یا بدتر کنند، از جمله غذاهای تند، مرکبات، گوجه فرنگی، شکلات، کافئین و الکل.
پیشگیری و درمان چاقی: اضافه وزن، به خصوص در اطراف شکم، می تواند به معده و LES فشار وارد کند و خطر رفلاکس اسید را افزایش دهد.
سیگار کشیدن: سیگار کشیدن LES را ضعیف می کند و تولید اسید در معده را افزایش می دهد و احتمال رفلاکس اسید را بیشتر می کند.
بارداری: تغییرات هورمونی و افزایش فشار روی شکم در دوران بارداری می تواند منجر به رفلاکس اسید شود.
داروهای خاص: برخی از داروها، مانند NSAID ها (مانند ایبوپروفن)، شل کننده های عضلانی، و برخی داروهای فشار خون، می توانند علائم رفلاکس اسید را بدتر کنند.
تاخیر در تخلیه معده (گاستروپارزی): زمانی که تخلیه معده بیشتر طول می کشد، احتمال رفلاکس اسید بیشتر می شود.
عادات غذایی: خوردن وعده های غذایی بزرگ یا دراز کشیدن بلافاصله بعد از غذا می تواند باعث رفلاکس اسید شود.
فشار: اگرچه استرس یک علت مستقیم نیست، اما میتواند با افزایش تولید اسید معده یا ایجاد تنش عضلانی، علائم رفلاکس اسید را تشدید کند.
بیماری رفلاکس معده به مری (GERD) یک اختلال گوارشی مزمن است که در آن اسید معده یا صفرا به مری برگشته (ریفلاکس) و باعث تحریک و التهاب پوشش داخلی آن می شود. این وضعیت زمانی رخ می دهد که اسفنکتر تحتانی مری، حلقه ای عضلانی در محل اتصال مری و معده، به طور نامناسب شل می شود یا ضعیف می شود و به محتویات معده اجازه می دهد تا به سمت بالا برگردد.
نشانه ها GERD عبارتند از:
تشخیص GERD معمولاً شامل ترکیبی از تاریخچه بیمار، ارزیابی علائم و آزمایشهای تشخیصی مانند آندوسکوپی فوقانی، پایش pH و مطالعات تصویربرداری مانند بلع باریم است. درمان بر مدیریت علائم و پیشگیری از عوارض تمرکز دارد که اغلب با تغییرات سبک زندگی مانند اصلاح رژیم غذایی، کاهش وزن و اجتناب از غذاهای محرک شروع می شود. داروهایی مانند مهارکنندههای پمپ پروتون (PPIs) یا آنتاگونیستهای گیرنده H2 ممکن است برای کاهش تولید اسید معده و کاهش علائم تجویز شوند. در موارد شدید یا زمانی که داروها بی اثر هستند، ممکن است مداخلات جراحی مانند فوندوپلیکاسیون برای تقویت اسفنکتر تحتانی مری و جلوگیری از رفلاکس در نظر گرفته شود.
رفلاکس حنجره (LPR) وضعیتی است که در آن اسید معده یا آنزیم های گوارشی به جای مری، به حنجره (جعبه صدا) و حلق (گلو) رفلاکس می کنند. بر خلاف GERD، LPR اغلب با علائم غیر معمول ظاهر می شود و ممکن است با تحریک و التهاب گلو به دلیل رسیدن محتویات اسیدی به راه هوایی فوقانی مشخص شود.
نشانه ها LPR عبارتند از:
تشخیص LPR شامل شرح حال کامل بیمار و معاینه فیزیکی، با تمرکز بر علائم مربوط به گلو و جعبه صدا است. آزمایشهای تشخیصی مانند لارنگوسکوپی (معاینه گلو با یک محدوده انعطافپذیر)، پایش pH (اندازهگیری سطح اسید در گلو)، و گاهی اوقات مطالعات تصویربرداری مانند بلع باریم ممکن است برای ارزیابی میزان رفلاکس و تأثیر آن بر راه هوایی فوقانی انجام شود. هدف درمان LPR کاهش رفلاکس اسید و کاهش علائم از طریق اصلاح شیوه زندگی مانند تغییرات رژیم غذایی (پرهیز از غذاهای اسیدی یا تند، کافئین و الکل)، مدیریت وزن و بالا بردن سر تخت در هنگام خواب است. داروهایی مانند مهارکنندههای پمپ پروتون (PPIs) یا آنتاگونیستهای گیرنده H2 ممکن است برای کاهش تولید اسید معده تجویز شوند. در برخی موارد، درمان های رفتاری برای بهبود تکنیک های بلع یا مداخلات جراحی برای تقویت اسفنکتر تحتانی مری در صورت بی اثر بودن اقدامات محافظه کارانه ممکن است در نظر گرفته شود.
بیماری ریفلاکس غیر فرسایشی (NERD) به زیرمجموعه ای از بیماری ریفلاکس معده (GERD) اشاره دارد که در آن افراد علائم ریفلاکس معمولی را بدون شواهدی از آسیب مخاط مری در معاینه آندوسکوپی تجربه می کنند. علیرغم فقدان آسیب بافتی قابل مشاهده، NERD مکانیسم های زمینه ای مشابهی با GERD دارد که شامل شل شدن نامناسب اسفنکتر تحتانی مری و برگشت اسید معده به مری است.
نشانه ها NERD عبارتند از:
تشخیص NERD به شدت به تاریخچه بیمار و ارزیابی علائم و همچنین رد سایر علل بالقوه علائم مشابه بستگی دارد. در حالی که آندوسکوپی ممکن است آسیب قابل مشاهده به مری را نشان ندهد، پایش pH و آزمایش امپدانس میتواند دورههای رفلاکس اسید را تأیید کند و شدت و فراوانی رویدادهای ریفلاکس را ارزیابی کند. درمان NERD معمولاً با اصلاح شیوه زندگی مانند تغییرات رژیم غذایی، مدیریت وزن و اجتناب از غذاهای محرک شروع می شود. داروهایی مانند مهارکنندههای پمپ پروتون (PPIs) که تولید اسید معده را کاهش میدهند، معمولاً برای کاهش علائم و بهبود هر گونه التهاب زمینهای مری تجویز میشوند. برای موارد مقاوم به درمان، ممکن است درمان ترکیبی با PPI و عوامل پروکینتیک یا مداخلات جراحی برای تقویت اسفنکتر تحتانی مری در نظر گرفته شود.
تغییرات سبک زندگی اغلب اولین خط دفاعی است. این موارد شامل پرهیز از غذاهای محرک مانند غذاهای تند و اسیدی، حفظ وزن مناسب، دراز نکشیدن بلافاصله بعد از غذا خوردن و بالا بردن سر تخت است. این اقدامات می تواند با به حداقل رساندن مقدار اسید معده که به مری برگشت می کند، به کاهش دفعات و شدت دوره های رفلاکس کمک کند.
داروهای بدون نسخه (OTC) می توانند علائم خفیف تا متوسط را تسکین دهند. آنتی اسیدها مانند Tums یا Rolaids اسید معده را خنثی می کنند و می توانند تسکین سریع اما کوتاه مدت را ارائه دهند. آنتاگونیست های گیرنده H2 (H2RAs) مانند رانیتیدین (Zantac) و فاموتیدین (Pepcid) تولید اسید معده را کاهش می دهند و می توانند تسکین طولانی تری را در مقایسه با آنتی اسیدها ایجاد کنند. مهارکننده های پمپ پروتون (PPIs) مانند امپرازول (Prilosec)، لانزوپرازول (Prevacid) و اسموپرازول (Nexium) نیز معمولاً برای کاهش تولید اسید معده و ترویج بهبودی مری در موارد شدیدتر استفاده می شوند.
برای علائم مداوم یا شدید که به داروها یا تغییرات سبک زندگی پاسخ نمی دهند، ممکن است گزینه های جراحی در نظر گرفته شود. فوندوپلیکاسیون یک روش جراحی است که در آن قسمت فوقانی معده به دور قسمت تحتانی مری پیچیده می شود تا اسفنکتر تقویت شود و از رفلاکس اسید جلوگیری شود. معمولاً زمانی در نظر گرفته می شود که داروها و تغییرات سبک زندگی نتوانند تسکین کافی را ارائه دهند یا عوارضی مانند مری بارت یا تنگی مری وجود داشته باشد.
رفلاکس اسید که به عنوان رفلاکس معده به مری (GER) نیز شناخته می شود، زمانی اتفاق می افتد که اسید معده به مری برمی گردد و باعث ناراحتی و گاهی آسیب به پوشش مری می شود.
علائم ممکن است شامل سوزش سر دل، بازگشت مجدد اسید معده به گلو یا دهان، درد قفسه سینه، مشکل در بلع، سرفه مزمن و اختلال در خواب به دلیل ناراحتی باشد.
رفلاکس اسید اغلب به دلیل ضعیف شدن یا ناکارآمد بودن اسفنکتر تحتانی مری (LES)، حلقه ماهیچه ای بین مری و معده ایجاد می شود. برخی عوامل مانند چاقی، بارداری، سیگار کشیدن و برخی غذاها می توانند این بیماری را تشدید کنند.
پزشکان ممکن است رفلاکس اسید را بر اساس علائم و سابقه پزشکی تشخیص دهند. در برخی موارد، آنها ممکن است آزمایش هایی مانند آندوسکوپی، پایش pH یا تست های حرکتی مری را برای ارزیابی شدت و وسعت بیماری انجام دهند.
گزینه های درمانی شامل تغییر شیوه زندگی (مانند اصلاح رژیم غذایی، کاهش وزن و اجتناب از محرک هایی مانند کافئین و غذاهای تند)، داروها (مانند آنتی اسیدها، مسدود کننده های گیرنده H2 و مهارکننده های پمپ پروتون) و در موارد شدید، جراحی برای تقویت LES است.
بله، ریفلاکس مزمن اسید می تواند منجر به عوارضی مانند ازوفاژیت (التهاب مری)، تنگی مری (تنگ شدن مری)، مری بارت (یک بیماری پیش سرطانی) و در موارد نادر سرطان مری شود.
غذاهای محرک رایج عبارتند از غذاهای تند یا اسیدی، کافئین، شکلات، نعناع، غذاهای چرب یا سرخ شده، و مرکبات. با این حال، محرک ها می توانند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشند، بنابراین مهم است که محرک های خود را از طریق آزمون و خطا شناسایی کنید.
اقدامات پیشگیرانه شامل حفظ وزن سالم، خوردن وعده های غذایی کوچکتر، اجتناب از دراز کشیدن بلافاصله بعد از غذا خوردن، بالا بردن سر تخت، ترک سیگار و مدیریت استرس است.
اگر علائم مکرر یا شدید ریفلاکس اسید معده را تجربه کردید، به خصوص اگر تغییر سبک زندگی یا داروهای بدون نسخه تسکین ندهند، یا اگر مشکل در بلع، کاهش وزن ناخواسته یا سرفه های مداوم دارید، باید به پزشک مراجعه کنید.
در هر زمان و هر مکان با بیمارستانهای کانتیننتال در ارتباط باشید.
اکنون برنامه را بارگیری کنید
برای مراقبتهای بهداشتی سریعتر، هوشمندتر و بدون کاغذ
تومور شناسی
عصب شناسی
مطالعه معده و روده و بیماریای ان
جراحی Bariatric
پیوند کبد
رشته ای از علم طب که درباره بیماری دستگاه ادراری و تناسلی بحث میکند
اصلاح و ترمیم عیوب استخوانی
دانش قلبشناسی
پزشکی عمومی
دانش امراض زنانه
طب اطفال
متخصص مغز و اعصاب
040 6700 0000 
040 6700 0111
دکتر
علائم و تخصص