علل ملاسما
قرار گرفتن در معرض آفتاب: اشعه ماوراء بنفش (UV) خورشید تولید ملانین را تحریک می کند، رنگدانه ای که به پوست رنگ می دهد. قرار گرفتن در معرض نور خورشید می تواند ملاسما را تشدید کند و منجر به تیره شدن لکه های موجود و ایجاد لکه های جدید شود.
تغییرات هورمونی: نوسانات در هورمون ها، به ویژه استروژن و پروژسترون، می تواند ملاسما را تحریک کند. معمولاً در دوران بارداری (معروف به کلواسما یا "ماسک بارداری")، زمانی که سطح هورمون ها بالا می رود، رخ می دهد، و همچنین ممکن است با استفاده از داروهای ضد بارداری هورمونی یا درمان جایگزینی هورمونی (HRT) همراه باشد.
ژنتیک: به نظر می رسد یک استعداد ژنتیکی برای ملاسما وجود دارد، زیرا اغلب در خانواده ها دیده می شود. افرادی که سابقه خانوادگی ملاسما دارند بیشتر احتمال دارد خودشان به این بیماری مبتلا شوند.
محصولات آرایشی و بهداشتی و مراقبت از پوست: برخی از لوازم آرایشی، لوازم آرایش و محصولات مراقبت از پوست حاوی موادی که پوست را تحریک می کنند یا باعث حساسیت به نور می شوند، می توانند به ایجاد ملاسما یا تشدید لکه های موجود کمک کنند.
داروها: برخی داروها مانند آنتی بیوتیک های خاص، داروهای ضد تشنج و درمان های هورمونی می توانند حساسیت پوست را به نور خورشید افزایش دهند و باعث ایجاد رنگدانه های ملاسما مانند شوند.
اختلالات تیروئیدشواهدی وجود دارد که نشان می دهد اختلال عملکرد تیروئید ممکن است با ملاسما مرتبط باشد، اگرچه مکانیسم دقیق آن به خوبی شناخته نشده است.
عوامل دیگرعوامل دیگری مانند استرس، گرما و برخی شرایط پزشکی نیز ممکن است در ایجاد یا تشدید ملاسما نقش داشته باشند، اگرچه سهم آنها کمتر ثابت شده است.
ملاسما اپیدرمی یک بیماری شایع پوستی است که با تولید بیش از حد ملانین در اپیدرم، لایه بیرونی پوست مشخص می شود. این ملانین اضافی منجر به تشکیل لکههای قهوهای یا رنگدانههای نامنظم میشود که معمولاً در نواحی در معرض آفتاب از صورت مانند پیشانی، گونهها و لب بالایی قرار دارند. در حالی که علت دقیق ملاسما اپیدرمی به طور کامل شناخته نشده است، اغلب با تغییرات هورمونی، قرار گرفتن در معرض نور خورشید، استعداد ژنتیکی و برخی داروها مرتبط است.
علائم:
تشخیص و درمان: تشخیص ملاسما اپیدرمی معمولاً بر اساس معاینه بالینی انجام می شود، جایی که لکه های قهوه ای مشخص با مرزهای مشخص در نواحی آسیب دیده صورت مشاهده می شود. معاینه لامپ وود، که از نور ماوراء بنفش استفاده می کند، گاهی اوقات می تواند به تمایز ملاسما اپیدرمی از انواع دیگر کمک کند. گزینه های درمانی ملاسما اپیدرمی معمولاً شامل داروهای موضعی حاوی موادی مانند هیدروکینون، رتینوئیدها و اسید آزلائیک است که با مهار تولید ملانین و بهبود گردش پوست عمل می کنند. علاوه بر این، روش هایی مانند لایه برداری شیمیایی، میکرودرم ابریژن و لیزر درمانی ممکن است برای روشن کردن بیشتر رنگدانه ها و بهبود بافت پوست توصیه شود. اقدامات محافظتی در برابر آفتاب، از جمله استفاده از ضد آفتاب و اجتناب از قرار گرفتن در معرض نور خورشید، اجزای ضروری مدیریت ملاسما برای جلوگیری از بدتر شدن رنگدانه هستند.
ملاسما پوستی شکلی از هیپرپیگمانتاسیون است که با رسوب ملانین در لایه های عمیق تر پوست، به ویژه درم مشخص می شود. برخلاف ملاسما اپیدرمی که به صورت لکه های قهوه ای با مرزهای مشخص ظاهر می شود، ملاسما پوستی معمولاً به صورت لکه های خاکستری مایل به آبی با مرزهای کمتر مشخص ظاهر می شود. درمان این نوع ملاسما به دلیل محل عمیق تر رنگدانه اغلب چالش برانگیزتر است و ممکن است برای مدیریت موثر به ترکیبی از روش های درمانی نیاز داشته باشد.
علائم:
تشخیص و درمان: تشخیص ملاسما پوستی شامل معاینه بالینی برای شناسایی لکههای خاکستری مایل به آبی در نواحی در معرض آفتاب صورت است. معاینه لامپ وود نیز ممکن است برای تشخیص ملاسما پوستی از سایر اشکال هایپرپیگمانتاسیون انجام شود. گزینه های درمانی برای ملاسما پوستی اغلب شامل عوامل موضعی مانند هیدروکینون، رتینوئیدها و آزلائیک اسید، مشابه ملاسما اپیدرمی است. با این حال، به دلیل محل عمیق تر رنگدانه، ملاسما ممکن است به مداخلات اضافی مانند لایه برداری شیمیایی، میکرودرم ابریژن یا لیزر درمانی نیاز داشته باشد تا رنگدانه در لایه پوست را به طور موثر هدف قرار دهد. اقدامات محافظتی در برابر آفتاب برای جلوگیری از تیره شدن بیشتر رنگدانه ها و عود ملاسما بسیار مهم است.
ملاسما مختلط یک نوع رایج هیپرپیگمانتاسیون است که با ترکیبی از اجزای اپیدرمی و پوستی مشخص می شود. این بدان معناست که افراد مبتلا به ملاسما مختلط ویژگیهای هر دو نوع ملاسما را نشان میدهند، با لکههای قهوهای رنگدانهای با مرزهای کاملاً مشخص در کنار لکههای خاکستری مایل به آبی با مرزهای کمتر مشخص. ملاسما مخلوط اغلب یک چالش در درمان ایجاد می کند، زیرا برای نتایج بهینه نیاز به پرداختن به لایه های سطحی و عمیق تر رنگدانه دارد.
علائم:
تشخیص و درمان: تشخیص ملاسما مختلط شامل ارزیابی بالینی برای شناسایی اجزای اپیدرمی و پوستی رنگدانه است. معاینه لامپ وود و درموسکوپی ممکن است برای مشخص کردن بیشتر میزان و عمق رنگدانه استفاده شود. درمان ملاسما مختلط معمولاً مستلزم یک رویکرد جامع است که ترکیبی از عوامل موضعی مانند هیدروکینون، رتینوئیدها و آزلائیک اسید برای هدف قرار دادن رنگدانههای اپیدرم، همراه با روشهایی مانند لایهبرداری شیمیایی، میکرودرم ابریژن یا لیزر درمانی برای رفع موثر رنگدانههای پوستی است. اقدامات محافظتی در برابر آفتاب در طول درمان برای جلوگیری از تشدید رنگدانه و حفظ نتایج درمان ضروری است.
حفاظت از خورشید: قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش می تواند ملاسما را بدتر کند، بنابراین استفاده از کرم ضد آفتاب با طیف وسیع با SPF 30 یا بالاتر در روز بسیار مهم است. علاوه بر این، پوشیدن کلاه و جستجوی سایه می تواند بیشتر از پوست شما محافظت کند.
درمان موضعی: متخصصان پوست اغلب درمان های موضعی حاوی موادی مانند هیدروکینون، ترتینوئین، کورتیکواستروئیدها، آزلائیک اسید، کوجیک اسید یا نیاسینامید را تجویز می کنند. اینها می توانند به مرور زمان به روشن شدن لکه های تیره کمک کنند.
لایه برداری شیمیاییپیلینگ های شیمیایی حاوی موادی مانند اسید گلیکولیک، اسید سالیسیلیک یا اسید تری کلرواستیک می توانند به لایه برداری پوست و روشن شدن لکه های ملاسما کمک کنند. با این حال، این کارها باید تحت نظارت حرفه ای انجام شود تا از تحریک یا بدتر شدن وضعیت جلوگیری شود.
لیزر درماندرمانهای مختلف لیزری و مبتنی بر نور، مانند درمان با نور پالسی شدید (IPL) و لیزر درمانی فرکشنال، میتوانند پیگمانتاسیون ملاسما را هدف قرار دهند. درمان های لیزری با شکستن ملانین اضافی در پوست کار می کنند، اما ممکن است به جلسات متعدد نیاز داشته باشند و خطراتی از جمله هیپرپیگمانتاسیون پس از التهاب را به همراه داشته باشند.
میکرونیدلینگ: این روش شامل ایجاد سوراخ های ریز در پوست با سوزن های ظریف برای تحریک تولید کلاژن و بهبود بافت پوست است. هنگامی که میکرونیدلینگ با درمان های موضعی ترکیب شود، ممکن است به روشن شدن لکه های ملاسما کمک کند.
استتار آرایشی و بهداشتی: می توان از آرایش برای پنهان کردن موقت لکه های ملاسما استفاده کرد. برای بهترین نتیجه به دنبال محصولاتی باشید که دارای برچسب "پوشش بالا" یا "پوشش طولانی" هستند.
داروهای خوراکی: در برخی موارد، داروهای خوراکی مانند ترانگزامیک اسید ممکن است برای کمک به روشن شدن لکه های ملاسما تجویز شود. این داروها با مهار تولید ملانین عمل می کنند.
هورمون درمانی: برای زنانی که ملاسما در اثر تغییرات هورمونی (مانند بارداری یا قرص های ضد بارداری) تحریک می شود، تنظیم سطح هورمون ممکن است به بهبود وضعیت کمک کند. قبل از ایجاد هرگونه تغییر در هورمون درمانی، مشورت با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی ضروری است.
ملاسما یک بیماری شایع پوستی است که با لکه های قهوه ای تا خاکستری مایل به قهوه ای، به طور معمول روی صورت مشخص می شود. در زنان شیوع بیشتری دارد و اغلب در دوران بارداری یا با استفاده از داروهای ضد بارداری هورمونی رخ می دهد.
علت دقیق ملاسما به طور کامل شناخته نشده است، اما اعتقاد بر این است که با تغییرات هورمونی، قرار گرفتن در معرض نور خورشید و استعداد ژنتیکی مرتبط است. نوسانات هورمونی، مانند نوسانات در دوران بارداری یا هنگام مصرف قرص های ضد بارداری، می تواند ملاسما را تحریک کند. قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش نیز نقش بسزایی در توسعه آن دارد.
در حالی که هر کسی ممکن است به ملاسما مبتلا شود، این بیماری در زنان شایع تر است، به خصوص آنهایی که سابقه خانوادگی این بیماری را دارند یا آنهایی که پوست تیره تری دارند. تغییرات هورمونی، مانند بارداری یا استفاده از داروهای ضد بارداری هورمونی، می تواند خطر را افزایش دهد.
علامت اولیه ملاسما ظاهر شدن لکه های تیره و نامنظم روی صورت، به ویژه روی گونه ها، پیشانی، چانه و بالای لب بالایی است. این لکه ها معمولاً با قرار گرفتن در معرض نور خورشید تیره می شوند و ممکن است در ماه های زمستان کمی محو شوند.
ملاسما معمولا بر اساس ظاهر مشخصه آن بر روی پوست تشخیص داده می شود. در برخی موارد، متخصص پوست ممکن است معاینه وودز لامپ را انجام دهد که از نور ماوراء بنفش برای آشکار کردن تغییرات رنگدانهای در پوست استفاده میکند.
ملاسما یک بیماری مزمن است و اگرچه قابل درمان است، اما قابل درمان نیست. هدف درمان روشن کردن لکه های تیره و جلوگیری از بدتر شدن آنها است. با مدیریت مناسب، ملاسما را می توان به طور موثر کنترل کرد.
گزینه های درمانی ملاسما شامل داروهای موضعی مانند هیدروکینون، ترتینوئین و کورتیکواستروئیدها و همچنین روش هایی مانند لایه برداری شیمیایی، میکرودرم ابریژن و لیزر درمانی است. محافظت در برابر آفتاب نیز برای جلوگیری از تیرگی بیشتر پوست ضروری است.
اگرچه ممکن است کاملاً قابل پیشگیری نباشد، اما میتوانید با انجام اقدامات محافظتی در برابر آفتاب، مانند استفاده روزانه از کرم ضد آفتاب، جستجوی سایه و پوشیدن لباسها و کلاههای محافظ در خارج از منزل، خطر ابتلا به ملاسما را کاهش دهید. علاوه بر این، اجتناب از محرک های هورمونی، در صورت امکان، ممکن است به جلوگیری از بدتر شدن ملاسما کمک کند.
در هر زمان و هر مکان با بیمارستانهای کانتیننتال در ارتباط باشید.
اکنون برنامه را بارگیری کنید
برای مراقبتهای بهداشتی سریعتر، هوشمندتر و بدون کاغذ