کیست های جسم زرد کیسه هایی پر از مایع هستند که پس از تخمک گذاری روی تخمدان ایجاد می شوند. آنها از جسم زرد، یک ساختار موقتی که پروژسترون، هورمونی مهم برای بارداری تولید می کند، تشکیل می شوند. این کیست ها معمولاً بی ضرر هستند و طی چند سیکل قاعدگی خود به خود از بین می روند.

علائم:

- درد لگن
- پری یا نفخ شکم
- درد هنگام اجابت مزاج یا دفع ادرار
- كمردرد
- مقاربت دردناک
- خونریزی نامنظم

پزشک ممکن است برای تایید تشخیص و نظارت بر کیست، سونوگرافی لگن را توصیه کند. اگر کیست بزرگ باشد یا باعث درد شدید شود، ممکن است برای برداشتن آن به دارو یا جراحی نیاز باشد.

کیست درموئید که به نام تراتوم تخمدان نیز شناخته می شود، نوعی کیست تخمدان است که از سلول هایی که قادر به تولید مو، پوست، دندان و سایر بافت ها هستند، ایجاد می شود. این کیست‌ها معمولاً خوش‌خیم هستند و ممکن است از نظر اندازه متفاوت باشند، از کوچک تا کاملاً بزرگ. کیست‌های درموئید می‌توانند از سلول‌های زایای موجود در تخمدان تشکیل شوند و به دلیل منشأ جنینی‌شان ممکن است دارای بافت‌های مختلفی از جمله مایع چربی، مو، استخوان، غضروف و حتی بافت تیروئید باشند. اگرچه اغلب بدون علامت هستند، اما در صورت بزرگ شدن یا پارگی می توانند عوارضی ایجاد کنند.

علائم کیست درموئید ممکن است شامل موارد زیر باشد:

- درد یا ناراحتی لگن
- تورم یا احساس پری در شکم
- درد هنگام مقاربت
- تغییر در چرخه قاعدگی

تشخیص کیست درموئید معمولاً شامل معاینه لگن، مطالعات تصویربرداری مانند سونوگرافی یا ام آر آی و گاهی اوقات آزمایش خون برای ارزیابی سطح هورمون است. گزینه های درمانی بسته به عواملی مانند اندازه کیست، علائم و سابقه پزشکی فرد متفاوت است. کیست های کوچک و بدون علامت ممکن است به طور منظم و بدون مداخله کنترل شوند، در حالی که کیست های بزرگتر یا آنهایی که علائم ایجاد می کنند ممکن است نیاز به برداشتن جراحی داشته باشند (سیستکتومی). در مواردی که نگرانی از بدخیمی وجود دارد یا اگر کیست باعث عوارضی مانند پیچ ​​خوردگی یا پارگی شود، مداخله جراحی سریع ممکن است ضروری باشد. همیشه برای تشخیص و توصیه های درمانی مناسب با یک متخصص مراقبت های بهداشتی مشورت کنید.

آندومتریوم نوعی کیست تخمدان است که در نتیجه آندومتریوز ایجاد می شود، وضعیتی که در آن بافتی شبیه به پوشش داخلی رحم در خارج از رحم رشد می کند. این کیست‌ها زمانی ایجاد می‌شوند که بافت آندومتر کاشته می‌شود و در داخل تخمدان رشد می‌کند و منجر به تشکیل کیست‌های پر از خون قدیمی می‌شود و ظاهری «شکلاتی» به آن‌ها می‌دهد. اندومتریوم ها می توانند از نظر اندازه متفاوت باشند و ممکن است علائمی مانند درد لگن، به ویژه در دوران قاعدگی، و مشکلات باروری ایجاد کنند.

علائم اندومتریوم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

- درد لگن، به ویژه در دوران قاعدگی 
- درد هنگام مقاربت
- خونریزی قاعدگی نامنظم
- خونریزی شدید قاعدگی
- ناباروری یا مشکل در باردار شدن

تشخیص اندومتریوم معمولاً شامل ترکیبی از معاینه لگن، مطالعات تصویربرداری مانند سونوگرافی یا MRI و گاهی اوقات جراحی لاپاراسکوپی برای تشخیص و درمان قطعی است. 

سیستادنوما نوعی کیست تخمدان است که از سلول های سطح بیرونی تخمدان ایجاد می شود. این کیست‌ها معمولاً خوش‌خیم هستند و می‌توانند از نظر اندازه متفاوت باشند، از کوچک تا بزرگ. سیستادنوما اغلب با یک مایع آبکی یا یک ماده غلیظ و مخاطی مانند پر می شود و ممکن است در طول زمان به کندی رشد کند. در حالی که اکثر سیستادنوماها خوش خیم هستند، برخی ممکن است به اندازه ای بزرگ شوند که علائم یا عوارض ایجاد کنند.

علائم سیستادنوما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

- درد یا ناراحتی شکم یا لگن
- احساس پری یا فشار در شکم
- تغییر در عادات روده
- تکرر ادرار
- مشکل در تخلیه مثانه یا روده اگر کیست به اندازه کافی بزرگ شود که به اندام های مجاور فشار وارد کند.

تشخیص سیستادنوما معمولاً شامل معاینه لگنی، مطالعات تصویربرداری مانند سونوگرافی یا MRI و گاهی اوقات آزمایش خون برای ارزیابی نشانگرهای تومور است. گزینه های درمانی سیستادنوما به عواملی مانند اندازه کیست، علائم و سابقه پزشکی فرد بستگی دارد. 

سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) یک اختلال هورمونی رایج در بین زنان در سنین باروری است که با عدم تعادل در هورمون‌های تولید مثل مشخص می‌شود. معمولاً شامل تولید بیش از حد آندروژن ها (هورمون های مردانه) توسط تخمدان ها می شود که منجر به چرخه های قاعدگی نامنظم و ایجاد کیست های کوچک روی تخمدان ها می شود. PCOS می تواند طیف وسیعی از علائم را ایجاد کند که بر چرخه قاعدگی، باروری و ظاهر تأثیر می گذارد و اغلب با مقاومت به انسولین و عوارض متابولیک همراه است.

علائم سندرم تخمدان پلی کیستیک ممکن است شامل موارد زیر باشد:

- سیکل های قاعدگی نامنظم یا عدم قاعدگی (آمنوره)
- رشد بیش از حد مو (هیرسوتیسم)، اغلب روی صورت، سینه یا پشت
- آکنه
- افزایش وزن یا مشکل در کاهش وزن
- نازک شدن مو یا طاسی با الگوی مردانه
- تیره شدن پوست به خصوص در چین های پوستی مانند گردن، کشاله ران یا زیر سینه ها (آکانتوزیس نیگریکانس)

تشخیص سندرم تخمدان پلی کیستیک شامل ترکیبی از تاریخچه پزشکی، معاینه فیزیکی، سونوگرافی لگن برای تجسم تخمدان ها از نظر کیست، و آزمایش خون برای ارزیابی سطح هورمون ها، از جمله آندروژن ها (مانند تستوسترون) و انسولین است. درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک بر مدیریت علائم تمرکز دارد و ممکن است شامل اصلاح شیوه زندگی مانند رژیم غذایی و ورزش برای بهبود حساسیت به انسولین و تنظیم چرخه های قاعدگی باشد.