آنتی بیوتیک ها: پزشکان معمولا آنتی بیوتیک هایی مانند سیپروفلوکساسین، سفتریاکسون یا آزیترومایسین را برای از بین بردن باکتری سالمونلا تجویز می کنند. انتخاب آنتی بیوتیک به عواملی مانند شدت بیماری، سن بیمار و هر گونه بیماری زمینه ای بستگی دارد.

جایگزینی مایعات: تب تیفوئید به دلیل علائمی مانند تب بالا، استفراغ و اسهال می تواند باعث کم آبی بدن شود. جایگزینی مایعات و الکترولیت های از دست رفته ضروری است. نوشیدن مقدار زیادی آب، محلول های آبرسانی خوراکی یا مایعات داخل وریدی (در موارد شدید) به حفظ هیدراتاسیون و تعادل الکترولیت کمک می کند.

تغذیه: بیماران مبتلا به حصبه اغلب اشتهای خود را از دست می دهند. تشویق وعده های غذایی کوچک و مکرر که به راحتی هضم می شوند می تواند به حفظ تغذیه کافی کمک کند. غذاهای غنی از الکترولیت ها مانند موز، برنج و نان تست می توانند مفید باشند.

باقی مانده: استراحت کافی برای بدن برای مبارزه با عفونت بسیار مهم است. بیماران برای حمایت از سیستم ایمنی بدن خود باید استراحت کافی داشته باشند.

نظارت: بیماران باید از نظر هرگونه عارضه یا بدتر شدن علائم به دقت تحت نظر باشند. در موارد شدید، بستری شدن در بیمارستان برای نظارت دقیق و تجویز آنتی بیوتیک و مایعات داخل وریدی ممکن است ضروری باشد.

اقدامات پیشگیرانه: پیشگیری از شیوع تب حصبه به ویژه در مناطقی که آندمیک است مهم است. این شامل رعایت بهداشت خوب، مانند شستن کامل دست ها با آب و صابون، اجتناب از غذا و آب آلوده، و واکسن زدن در صورت سفر به مناطق پرخطر است.