डायव्हर्टिकुलायटिसची कारणे:
कमी फायबर आहार - फायबरची कमतरता असलेल्या आहारामुळे बद्धकोष्ठता होऊ शकते, कोलनमध्ये दाब वाढू शकतो आणि डायव्हर्टिकुला (लहान पिशव्या) सूज किंवा संसर्ग होऊ शकतात.
तीव्र बद्धकोष्ठता - आतड्यांच्या हालचाली दरम्यान ताण आल्याने डायव्हर्टिकुला तयार होऊ शकतो आणि संसर्गाचा धोका वाढू शकतो.
लठ्ठपणा - शरीराचे जास्त वजन, विशेषतः पोटाभोवती, डायव्हर्टिकुलायटिसच्या वाढीव जोखमीशी जोडले गेले आहे.
शारीरिक हालचालींचा अभाव - बैठी जीवनशैलीमुळे पचनक्रिया मंदावते आणि डायव्हर्टिकुलायटिस होण्याची शक्यता वाढते.
धूम्रपान आणि मद्य सेवन - धूम्रपान आणि जास्त प्रमाणात मद्यपान केल्याने पचनसंस्था कमकुवत होऊ शकते, ज्यामुळे जळजळ आणि संसर्ग होण्याची शक्यता वाढते.
आतड्यांमधून बाहेर पडण्याची शस्त्रक्रिया (आंशिक कोलेक्टोमी): कोलनचा प्रभावित भाग शस्त्रक्रियेने काढून टाकला जातो आणि निरोगी भाग पुन्हा जोडले जातात.
कोलोस्टोमी (क्वचित प्रसंगी): जर तीव्र जळजळ त्वरित पुन्हा जोडण्यास अडथळा आणत असेल, तर तात्पुरती किंवा कायमची कोलोस्टोमी आवश्यक असू शकते.
प्रतिजैविक: सौम्य प्रकरणांमध्ये बॅक्टेरियाच्या संसर्गावर उपचार करण्यासाठी वापरले जाते.
वेदना व्यवस्थापन: अॅसिटामिनोफेन सारखी ओव्हर-द-काउंटर वेदनाशामक औषधे मदत करू शकतात.
आहारातील बदल: सुरुवातीला द्रव किंवा कमी फायबरयुक्त आहार, त्यानंतर भविष्यात होणारे त्रास टाळण्यासाठी उच्च फायबरयुक्त आहार.
जिवाणू दूध आणि अन्य: आतड्यांचे आरोग्य राखण्यास आणि जळजळ कमी करण्यास मदत करू शकते.
इंट्राव्हेनस (IV) प्रतिजैविक: जर तोंडावाटे घेतलेले अँटीबायोटिक्स कुचकामी ठरले किंवा लक्षणे आणखी वाढली तर.
IV द्रवपदार्थ आणि आतड्यांसंबंधी विश्रांती: तोंडावाटे सेवन प्रतिबंधित असलेल्या गंभीर प्रकरणांमध्ये.
वेदना नियंत्रण: रुग्णालयाच्या सेटिंगमध्ये अधिक तीव्र वेदनाशामक औषधांची आवश्यकता असू शकते.
गळू निचरा (त्वचेच्या आतला निचरा): जर गळू तयार झाला तर पू काढून टाकण्यासाठी त्वचेतून सुई घातली जाऊ शकते.
एंडोस्कोपिक किंवा लॅपरोस्कोपिक प्रक्रिया: कधीकधी अडथळे किंवा लहान प्रभावित भाग काढून टाकण्यासाठी वापरले जाते.
प्रक्रियेपूर्वी:
प्रक्रियेदरम्यान:
प्रक्रियेनंतर:
डायव्हर्टिकुलायटिस म्हणजे कोलनच्या भिंतींमध्ये तयार होणाऱ्या लहान थैल्यांचा (डायव्हर्टिकुला) दाह किंवा संसर्ग. उपचारांमध्ये सामान्यतः प्रतिजैविक, विशेष आहार आणि कधीकधी शस्त्रक्रिया यांचा समावेश असतो, जो स्थितीच्या तीव्रतेनुसार असतो.
डायव्हर्टिकुलायटिसच्या लक्षणांमध्ये ओटीपोटात दुखणे (सहसा डाव्या बाजूला खालच्या भागात), ताप, मळमळ, आतड्यांच्या सवयींमध्ये बदल आणि पोटफुगी यांचा समावेश असू शकतो. जर तुम्हाला ही लक्षणे जाणवत असतील तर त्वरित वैद्यकीय मदत घेणे महत्वाचे आहे.
डायव्हर्टिकुलायटिसच्या उपचारांचा खर्च अनेक घटकांवर अवलंबून असू शकतो, जसे की स्थितीची तीव्रता, रुग्णालयात दाखल होण्याची आवश्यकता, आवश्यक उपचारांचा प्रकार (जसे की औषधे, शस्त्रक्रिया किंवा निदान चाचण्या), आणि उपचारांचे स्थान.
हो, डायव्हर्टिकुलायटिससाठी शस्त्रक्रियाविरहित उपचार पर्यायांमध्ये संसर्गावर उपचार करण्यासाठी अँटीबायोटिक्स, वेदना व्यवस्थापन आणि दाह कमी करण्यासाठी आहारातील बदल यांचा समावेश आहे. बऱ्याच प्रकरणांमध्ये, जर स्थिती गंभीर झाली किंवा वारंवार आली तरच शस्त्रक्रिया आवश्यक असू शकते.
डायव्हर्टिकुलायटिस पुन्हा होऊ नये म्हणून, डॉक्टर उच्च फायबरयुक्त आहार, भरपूर पाणी, नियमित शारीरिक हालचाली आणि धूम्रपान टाळण्याची शिफारस करतात. पचनक्रिया निरोगी ठेवण्यासाठी ताणतणाव व्यवस्थापित करणे आणि निरोगी वजन राखणे देखील आवश्यक आहे.
कधीही, कुठेही कॉन्टिनेन्टल हॉस्पिटल्सशी जोडलेले रहा.
आता अॅप डाउनलोड करा
जलद, स्मार्ट, कागदविरहित आरोग्यसेवेसाठी